Ambassadeurs
Twee sterke vrouwen spelen ambassadeur in Vlaanderen en Europa. De een is wereldvermaarde kunstenares, de ander een wetenschapster de tot de wereldtop behoort. Beiden zijn ze gepassioneerd en creatief bezig, met hersenonderzoek en moderne dans.
Hersenonderzoekster Christine Van Broeckhoven werd geboren in Antwerpen op 9 april 1953 en studeerde aan de Universiteit van Antwerpen, waar ze in 1975 het diploma behaalde van licentiaat (master) in de Scheikunde met specialisatie in Biochemie. Ze voerde onderzoek uit in de moleculaire biologie, en behaalde hiermee haar Doctoraat in de Moleculaire Biologie (PhD) in 1980.
Vandaag staat ze als wetenschappelijk directeur aan het hoofd van het Departement voor Moleculaire Genetica van het Vlaams Instituut voor Biotechnologie, verbonden aan de Universiteit Antwerpen. Meer dan 80 mensen zijn er werkzaam zijn in vier verschillende onderzoeksgroepen. In haar onderzoeksgroep Neurodegeneratieve Hersenziekten legt ze het accent van haar zoek op dementies zoals Alzheimerdementie en frontaalkwabdementie. Al meer dan 450 wetenschappelijke publicaties van haar hand zijn verschenen in internationale wetenschappelijke tijdschriften, waaronder Nature, Science en Nature Genetics. Creativiteit in het zoeken naar nieuwe oplossingen voor Alzheimer en ander dementies.
Topchoreografe Anne Teresa De Keersmaeker laat zich leiden door
muziek. Muziek die haar helpt te creëren, te bewegen, te spreken zonder woorden. De dansproducties die daaruit voortvloeien zijn van internationale topklasse. Anne Teresa De Keersmaeker maakt van Brussel een walhalla voor de dansliefhebber en voor de dansprofessional. In 1983 richt ze het dansgezelschap Rosas op, dat al gauw een grote internationale faam geniet. Sinds 1992 is dit de vaste dansgroep van de Brusselse Muntschouwburg. Later is ze ook de drijvende kracht achter PARTS, een internationale dansschool voor getalenteerde jongeren. In haar veelzijdig oeuvre gaat ze op zoek naar structuur in emoties. "Die grijpen in elkaar als de twee tot elkaars leven veroordeelde helften van eenzelfde schelp."
De Keersmaeker wil met haar dans zoveel mogelijk verschillende publieken aanspreken en ontroeren. "Met alle liefde die ik heb, wil ik de mensen meetrekken, om ze te laten zien wat ik er zo mooi aan vind." Ze wil haar werk toegankelijk maken zonder aan artistieke waarde in te boeten. De Keersmaeker vindt ook dat ze een verantwoordelijkheid draagt. Ze heeft het moeilijk met de ontspoorde consumptiemaatschappij en de rol die de televisie daarin speelt. In plaats van mensen te laten nadenken, schotelt de TV de mensen alles liever in simplismen voor, vindt ze. "Ik wil mensen de 'goesting' geven het onmiddellijk zichtbare niet klakkeloos te aanvaarden en vragen te stellen." Creativiteit die begint met vragen stellen.
